Ik heb nooit veel geluk gehad met laptops. De eerste kocht ik geloof ik in 2001 en het arme ding kon na zo’n 2,5 jaar intensief gebruik opeens helemaal niets meer. Ik was net met mijn afstudeerscriptie bezig voor mijn eerste studie en opeens, ’s avonds, was mijn laptop helemaal in de war. Ik ben er tot diep in de nacht mee bezig geweest. Mijn ouders, die zo’n 20 kilometer verderop woonden, zijn mij zelfs ’s nachts komen helpen, maar er was niets meer aan te doen. Deel van de scriptie weg en ik moest mijn onderzoek (waarbij ik uitgerekend een laptop nodig had) deels doen met een laptop die ik van mijn begeleider kon lenen…. DRAMA!
In die periode kocht ik mijn tweede laptop, een Acer. Op zich was ‘ie prima, maar echt blij ben ik er nooit mee geweest. Ik vond hem namelijk niet zo mooi. De enige reden om voor die laptop te kiezen, was destijds de lage prijs. Toen deze laptop na anderhalf jaar (jaja, weer net buiten de garantie) scheuren ging vertonen in de deksel, was ik dus ook niet erg verdrietig. Bij mijn verhuizing vorig jaar, is iemand op de laptop gaan staan. Dat hielp ook niet, de barsten werden groter. Kortom: tijd voor een nieuwe. Maar, tijdens een verhuizing… dure periode. Dus wederom koos ik voor een goedkope optie; een packard bell easy note.
Mijn packard bell is nu een jaar oud en op zich is het een prima laptop, maar het arme ding draait op Windows Vista. En alle updates en service pack’s ten spijt; hij herstelt per dag ongeveer vijf keer van een onverwachte afsluiting. Niet handig en zeer irritant. F merkte vorige week nog op dat het oude ding z’n beste tijd waarschijnlijk had gehad. Niks geen oud ding, maar ik moest bekennen dat het mij ook niet zinde. En zo waren er wel meer dingen aan die laptop waar ik stiekem toch ook niet zo blij van werd. Hij werd bijvoorbeeld erg snel warm, stond vaak hard te blazen en hij maakte enorm veel kabaal als er een cdtje in rond draaide.
Wanneer het precies gebeurde weet ik niet. Hoe het gebeurde weet ik evenmin, maar ik was er opeens heel erg klaar mee. En als ik ergens klaar mee ben, is het ook direct en resoluut. Ik heb in een paar verschillende winkels verlekkerd staan kijken naar mooie apple notebooks. DIE wilde ik! En eigenlijk wilde ik de MacBook Air. Gewoon omdat die zo ontzettend cool is. Gelukkig heb ik me goed genoeg laten voorlichten om die uiteindelijk fijn in de winkel te laten staan, want: geen cd/dvd-station, geen kabelaansluiting voor je internet (wel WiFi, maar toch) en maar één zielig USB-poortje. En dan heb ik het nog niet eens over de schandalig hoge prijs…
Met een gewone, maar ook super geweldige mooie strakke nieuwe (etc) MacBook toog ik uiteindelijk naar de kassa. Mijn creditcard protesteerde hevig en toen dat niet hielp deden mijn hersenen een duit in het zakje; spontaan vergat ik mijn pincode. Gelukkig voor mij en helaas voor mijn bankrekening was dat van korte duur. Dag groot deel van mijn spaargeld, meer dan mijn halve maandsalaris… welkom geweldige MacBook!
En bovendien, is het toch juist in tijden van economische crises niet van groot belang de economie te blijven stimuleren? Eigenlijk heb ik door dit stukje te tikken op mijn nieuwe MacBook dus niets meer dan mijn burgerplicht gedaan.